Epiloog, Rafter Six Ranch – Calgary – West Graftdijk   3 comments

De volgende ochtend hebben we buiten ontbeten op de Rafter Six Ranch, weer met stralend weer.
Na het ontbijt gebruikten we gezamenlijk de koffie en Piet en Emmy kwamen weer met lekkere worteltaart aan.
Piet was ook erg onder de indruk van deze laatste overnachtingsplek op de Rafter Six Ranch.
Het is ook heel bijzonder om hier te staan, het is een soort van hoogvlakte, waar hier en daar wat bomen staan en de paarden en pony’s scharrelen gewoon om je heen.
Toen we hier gisterenavond arriveerden hebben we ook eerst wat hopen paardenstront verwijderd die in de weg lagen.
De gebouwen van de ranch zie je niet vanaf deze plek, in de verte zie je de mountains en dan sta je hier gewoon met twee moderne campers in the middle of nowhere.
We waren de enige kampeerders hier. Misschien heeft een van jullie ooit de film the Legends of the Fall gezien, met Brad Pitt, nou die film is o.a. hier opgenomen, dan heb je een beetje een beeld hoe het er hier uitziet.
Op een gegeven moment werd het toch echt tijd om het kamp op te breken, met lichtelijke pijn in het hart om deze schitterende locatie te verlaten, gingen we op weg naar ons einddoel Calgary.
Via de Highway 1 gingen we dwars door Calgary, waar het heel erg druk was, op zoek naar de laatste camping van onze reis, de Mountain View Campground, die ik thuis al had gereserveerd in verband met de Calgary Stampede die vandaag begint.
Deze camping is eigenlijk alleen nog maar een formaliteit om zo dicht mogelijk bij Calgary, de Stampede, camperverhuurder en de luchthaven te zijn.
Dit bleek uiteindelijk heel goed door mij gepland te zijn zegt Cor….de camping was zo goed als vol en er kwamen steeds meer campers binnen na ons.
We gingen gelijk volop aan de slag, koffers inpakken, camper schoonmaken en alle spullen die we niet meer nodig hadden verdwenen in de container van de camping.
En nu maar hopen dat de koffers binnen het vastgestelde gewicht zouden blijven want we hebben natuurlijk wel weer wat spulletjes aangeschaft.
We zagen intussen onze KLM vlucht, die hier iedere dag aankomt en vertrekt, ook nog overkomen.
Laat in de middag, toen we klaar waren, zijn we met een taxi naar de beroemde en beruchte, grootste Canadese evenement de Calgary Stampede gereden.
De Indiër die achter het stuur zat vertelde veel en wees links en rechts naar waar de stad erg geleden had van de overstroming van twee weken geleden.
Hij zette ons bij de poort van het Stampede terrein af en we gingen, na kaartjes gekocht te hebben, het terrein op.
Het was een drukte van belang, en het duurde niet lang of de eerste regendruppels kwamen naar beneden, daar waren we eigenlijk niet op gekleed maar Piet en Emmy hadden gelukkig een paraplu mee.
Aan het eind van het evenementen terrein stond een groot indianenkamp met kolossale gekleurde tipi’s en het hele terrein was bevolkt met de First Nations, indianen die hier in het verleden geleefd hebben en nog steeds in deze omgeving leven.
Sommige wigwams kon je betreden om te zien hoe het er vroeger in dat leven aan toe ging.
Toen we dat kamp verlieten, begon het echt serieus te regenen wat overging in een ongelooflijke hoosbui, gepaard gaand met heel zwaar onweer.
Gelukkig hadden we een klein schuilplekje onder een smal afdak en zo konden we genieten van al die rennende doorweekte mensen die alle kanten opvlogen, de meesten liepen er heel zomers bij en dat was natuurlijk binnen de kortste tijd volledig doorweekt.
Tegen zevenen begaven we ons naar het grote stadion voor de hoofdact van de avond, de chuckwagon (huifkarren) race.
Dit bijzondere spektakel hadden we al eens eerder meegemaakt maar voor Emmy en Piet was dit een openbaring, het zeiknatte terrein gaf natuurlijk een extra impuls aan het gebeuren.
We zijn nog in het agriculture gebouw geweest en nog gekeken bij een aantal muzikale optredens en tegen tienen gingen we met de taxi weer terug naar de camping voor onze allerlaatste nacht in Canada.
De volgende ochtend ontbeten we voor het laatst in onze camper en later nog met Piet en Emmy aan een kopje koffie met worteltaart, ook binnen want buiten was het niet zo lekker meer.
Daarna vertrokken we voor de laatste 11 kilometer, van de 10.500 die we gereden hebben deze reis, naar de camperverhuurder Cruise Canada om de campers in te leveren.
Na eerst nog even wat sap getankt te hebben om hem met dezelfde hoeveelheid in te leveren als waarmee we vertrokken zijn, namen we afscheid van deze twee ongelooflijk betrouwbare vehikels.
We werden met een taxi naar de luchthaven gebracht waar we gelijk de koffers en onszelf in konden checken waarna we nog even een warme maaltijd nuttigden en koffie dronken, verder bleven we wat rondhangen totdat we het vliegtuig in mochten.
Het werd een heerlijke relaxte vlucht met een mooie zonsopgang en we kwamen deze keer eens met zonnig weer op Schiphol aan.
Kees en Marijke stonden ons al op te wachten en voor Piet en Emmy waren Merijn en zijn kleine Oscar het ontvangstcomité.
We gingen met elkaar naar de Starbucks om het weerzien onder het genot van een heerlijke cappuccino te beklinken.
Na een uurtje namen we afscheid van onze reisgenoten Piet en Emmy en gingen we met Kees en Marijke mee naar ons kneuterige dorpje West Graftdijk.
We verheugden ons op het weerzien met onze dogs Buddy en Rosco, die ook heel opvallend blij waren om ons te zien.
Er was nog een hele grote verrassing toen we thuiskwamen, het hele huis was schoongemaakt er stonden verse bloemen en planten, er was gebak, de auto’s waren gewassen, de accu’s opgeladen en de koelkast was gevuld.
Dank jullie wel, lieve Kees, Marijke en Mark! Top!
We sloten de avond af met elkaar met een heerlijke Chinese hap in onze tuin, en zo kwam er een einde aan onze langste trip ooit van 10.500 km gereden in bijna zes weken, door het ruige noorden van Noord Amerika, Alaska en Canada, samen met onze vrienden Piet en Emmy.
Als laatste nog een bedankje aan al onze trouwe volgers, zowel anoniem als degene die zich bekend maakten d.m.v. reacties, wat we zeer op prijs stelden.

20130709-185213.jpg

20130709-185325.jpg

Posted 9 juli 2013 by Ingrid

3 responses to “Epiloog, Rafter Six Ranch – Calgary – West Graftdijk

Subscribe to comments with RSS.

  1. Jammer dat het voorbij is. Het waren 6 fantastische weken. Stampede was dus ook weer spectaculair. Nu weer thuis. Misschien toch ook wel weer lekker.

    Willy Boeree
  2. Hoi allemaal, we hebben genoten van de verslagen van jullie fantastische reis, en zullen de foto’s nog een keertje beter bekijken! Hebben ons huis hier verkocht, en vandaag een bod gedaan op een andere plaats (die jullie gezien hebben op onze laptop), Doe Jan en Mar onze groetjes, hopen deze week ook nog een keertje naar de Stampede te gaan, het weer hier is nu super tussen 25-35 oC! Jullie bent altijd bij ons welcome, kom ons nieuwe plekje maar bekijken op jullie volgende reis!? we houden contact, groetjes Henk&Jozien.

    Jozien&Henk Angenent
  3. Wow ,wat kan jij goed verslag schrijven Ingrid het was een genot om te lezen en foto,s te kijken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s