Dag 31 Dawson Creek – Prince George   Leave a comment

We werden wakker en de zon stond al weer hoog aan de hemel. Het was vannacht zowaar redelijk donker geworden, heerlijk!
We konden buiten een broodje eten, er was internet dus we konden het verslag en de foto’s weer online zetten van twee dagen, het ging wel tergend langzaam maar het lukte.
Toen we rondom klaar waren voor transport gingen we de laatste kilometers volmaken van de beroemde en beruchte Alaska Highway.
Tevens gingen we op zoek naar een servicestation, want Piet en Emmy kregen gisteren op de display van de camper te zien dat het voertuig aan olieverversen toe was.
Aangezien wij net zo wel kilometers hebben gereden als hun, lieten wij die van ons ook gelijk doen.
We hadden het snel gevonden, we waren gelijk aan de beurt en het was best wel grappig dat we gelijktijdig de garage binnen konden rijden.
Met twintig minuten draaiden we het terrein weer af en de Highway weer op om even verderop weer te stoppen voor een brandstoftankstop.
We keerden daarna weer terug naar de rotonde waar een schitterend bord stond van het begin van de Alaska Highway, het is voor de meeste reizigers die hier eindigen of starten een punt om even een foto te schieten met voertuig en al.
Je kan begrijpen dat deze plek heel vaak een smeltkroes is van allerlei nationaliteiten. Zo stonden wij hier met vier kaaskoppen uit Nederland, er kwam een motorrijder aan van Canadese nationaliteit maar van Poolse afkomst, en ook nog een echtpaar uit het verre zuidoosten van de USA, uit Georgia, waarvan de man een gepensioneerde RMO chauffeur bleek te zijn.
De motorrijder zag er aardig ruig uit dus Cor dacht, ik zal het even over classic rock gaan hebben maar toen hij hoorde dat we van Nederland kwamen kon hij het alleen maar hebben over Ajax Amsterdam en André Rieu. Cor was dus zo uitgepraat met hem.
We startten de motoren, reden nog een kilometer op de legendarische road en verlieten hem toen definitief met een laatste blik op de weg waar we de afgelopen zes dagen op getoerd hadden.
We lieten Dawson Creek achter ons en hadden de eerste tijd een schitterend uitzicht over het mooie glooiende grasland van Noord British Colombia.
Hier en daar hellen de mooie landerijen wel heel erg sterk zodat, als je even van de trekker afstapt, je wel een goede handrem mag hebben anders is je John Deere al thuis voor je er erg in hebt.
De weg reed fantastisch, mooie spulletjes langs de weg, we zagen geen veehouderijen, die zijn hier beslist wel maar staan vermoedelijk aan de dwarswegen die van gravel zijn.
Het was een hoogvlakte waar we op reden, in zuidwestelijke richting.
Op een gegeven moment reden we door een dorp wat diep in een ravijn lag, genaamd Chetwynd,
Het was een mooi verzorgd dorp, overal stonden sculpturen van houtsnijwerk, zulk fijn houtsnijwerk van deze grote afmetingen hadden we nog niet gezien op ons pad, echt prachtig!
We reden gewoon door over de John Hart Highway om er van uit te gaan dat we een paar dorpjes verder zouden gaan lunchen maar ojee, voorbij het laatstgenoemde dorpje kwamen we dus helemaal niets meer tegen, goede raad was duur, na een paar uur toeren hadden we toch wel trek in koffie, het weer was goed dus we reden de campers bij een talud omhoog, trokken de tafel en stoelen uit de campers, de koffie werd gezet met wat lekkers erbij, het mondde uit in een geweldige koffiepauze.
Daarna gingen we weer verder, recht het zuiden in over dezelfde weg en we kwamen dus helemaal geen teken van leven langs de weg meer tegen.
Ons einddoel was Prince George, een flinke stad van meer dan 80.000 inwoners, waar we in het voorportaal van de stad een camping vonden, de Hartway campground, met alles erop en eraan.
Het was zo goed als vol, dus moesten we met twee campers op een plek staan, het kon precies, ze staan achter elkaar.
Wij staan achteraan en hebben zodoende geen stroom en water, maar Emmy en Piet wel.
De aardige dame die de camping leidde wist voor ons vlakbij een uitstekend restaurant waar we met een camper heenreden.
Daar hebben we heel, heel lekker gesmikkeld en gesmuld.
Intussen was het gaan regenen, binnen was het wat benauwd, toen hebben we buiten op de overdekte veranda nog een bak koffie genuttigd om vervolgens terug te keren naar de camping.
P.s. We zagen vandaag op facebook een bericht van Jan Doets dat we zo goed als zeker ons afsluitende reisplan voor komende week volledig kunnen uitvoeren want alle wegen die we nodig hebben zijn weer beschikbaar of er zijn noodwegen en/of omleidingen.
Zelfs de Calgary Stampede, die we volgende week vrijdag willen bezoeken, is niet gecancelled.

Advertenties

Posted 29 juni 2013 by Ingrid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s