Dag 29 Watson Lake – Tetsa River Campground   1 comment

We hebben afgelopen nacht heerlijk geslapen allemaal, de temperatuur is hier dusdanig dat we weer lekker onder de dekens kunnen liggen en de nachten worden weer wat duisterder, enerzijds omdat we de langste dag hebben gehad, anderzijds omdat we naar het zuiden aan het rijden zijn en daarbij was het ook zwaarbewolkt.
Na het ontbijt gingen we boodschappen doen, op loopafstand van de camper, hier hadden ze verse groenten, fruit en vlees, wat we gisteren niet konden scoren bij de kleine Walmart in Whitehorse.
Daarna hebben we weer getankt en zijn we nog even naar de Signpost Forest gelopen om nog wat te filmen van de naamborden.
Voor elven scheurden we achter elkaar aan de Alaska Hway weer op, oostwaarts.
Na ongeveer een kwartier passeerden we het bord ‘British Columbia’, dus dat betekent dat we definitief de oerstreken van Yukon achter ons hebben gelaten.
Vervolgens kwamen we de eerste Buffalo al gauw tegen in de berm van de highway, het was een eenling, het was de eerste Buffalo die we deze reis in het vizier kregen.
We stopten voor foto en film want je weet het nooit, misschien blijft het wel bij deze ene.
Maar nee, we werden royaal verwend deze dag, met de regelmaat zagen we koppels Buffalo langs de weg, en als klap op de vuurpijl bij het local restaurantje waar we gingen lunchen, liep er een klein koppeltje met een jong kalf op het parkeerterrein rond te scharrelen.
Wat het restaurantje betreft, het was er zo groot als een huiskamer, er stonden drie tafels, ook was er het nodige souvenirswerk aanwezig in dezelfde ruimte en alles werd geleid door 1 dame.
Het etablissement straalde de eenvoud uit die bij deze streek aan de Alaska Hway past, en we aten cinnamonrolls bij de koffie, een specialiteit van deze streek.
De route die we vandaag reden was onbeschrijflijk mooi, de eerste uren was het landschap glooiend, met vergezichten maar in de loop van de middag werd het landschap steeds ruiger en ruiger, en de weg heel kronkelig met ups and downs en kolkende rivieren ernaast.
We reden een heel lang stuk langs een gigantisch meer, het Mucho Lake, waar het water heel hoog stond, tot dicht bij de weg. We zagen heel veel drooggevallen brede gletsjers en spotten ook nog steenbokken, zelfs met steenbokjonkies.
Alle soorten weer hebben we gehad vandaag, zonnig, warm, buien, dampig, noem maar op.
Na de lunch kwamen we na ongeveer 30 km bij een heuse hotsprings waar we gestopt en heen gelopen zijn.
Het was een trail van ongeveer een kwartier lopen over een houten boardwalk door een soort van moeras heen met varens, het gebied maakte een bijzondere indruk op ons.
Emmy had haar badpak aangetrokken want die wilde een lekkere sprong in het natuurlijke wárme bad maken. Wij zagen het niet zitten, de muskieten tieren hier welig en ik vond het al zo warm buiten.
Het is een populaire plek hier, bijna alle voorbijgangers stopten om een bad te nemen.
Toen we er aankwamen zagen we een langwerpig stuk water met in de hoek een borrelend soort van gat waar stoom uit kwam en het rook er sterk naar zwavel.
Er was een houten constructie omheen gemaakt waar je je van je kleren kon ontdoen en met verschillende trappen de hotsprings kon betreden.
Emmy ging erin en vond het geweldig, wel een beetje warm maar ze genoot met volle teugen.
Je mocht er niet langer dan 20 minuten inblijven en alle sieraden moesten af anders werden ze gelijk zwart.
Na deze badderpauze toerden we weer verder langs de highway tot we na pakweg zo’n 400 km (over de hele dag) bij de Tetsa River Campground kwamen, best wel een beetje met kromme tenen, want er is langs deze route al zoveel opgeheven en verdwenen dat je maar moet afwachten of het er nog is.
Nou, in een paar woorden samengevat, het is een geweldig spul, super primitief en we kwamen de tweede hulpkerstman tegen op deze reis, want die zwaait hier de scepter en houdt er briljante regels op na.
Er is hier geen elektriciteit, dus iedere vorm van energie komt van een grote generator en die gaat om negen uur uit tot morgenochtend zes uur. Wifi is er wel maar niet als het bewolkt is (?)
Als de generator stil valt is er ook geen water meer want dat wordt opgepompt uit een wel en voor een pomp heb je stroom nodig.
Het hoofdgebouw en de bijgebouwen stralen nog een oersfeer uit van de tijd dat dit bouwsel is neergezet ter behoeve van de aanleg van de Alaska Highway.
De boss, met enorme baard en cowboyhoed op, past hier naadloos tussen in deze sfeer.
Hij trakteerde ons op een geweldige bak koffie in zijn domein, wat vol stond met nostalgie en souvenirs, en hij bakte ook nog twee broden voor ons in die tijd dat we er waren, naar zijn eigen lokale recept.
Volgens de Milepost moet iedere Alaska Highway ganger hier een stop gemaakt hebben en wij kunnen dat alleen maar beamen.
We hebben zelf eten gemaakt in de camper, en hebben bijna al 1 van de 2 broden op, het smaakte meer dan voortreffelijk!
We aten niet buiten dit keer, ten eerste zitten hier veel muggen en ten tweede spoelt het hier op het moment van de lucht.
We gaan nu hopelijk heerlijk slapen met het getik van de regen op het camperdak. Knus!

Posted 27 juni 2013 by Ingrid

One response to “Dag 29 Watson Lake – Tetsa River Campground

Subscribe to comments with RSS.

  1. Goede morgen allemaal. Wat een reis, we volgen het elke dag, leven met jullie mee, en vinden het prachtig. Ingrid, je maak er ook wel een heel mooi verslag van. Ik heb net jullie hondjes uitgelaten, die wachten vol ongeduld tot jullie weer thuis zijn. Ps Cor ik heb heel netjes je speciale hondenschepje gebruikt. Vanuit een regenachtig Westgraftdijk, groeten van Trees en Simon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s