Dag 26 Burwash Landing – Muktuk bij Whitehorse   1 comment

Vannacht was het nogal lawaaierig in Burwash Landing, ik hoorde muziek en gekakel vanuit het Resort komen dus weer voor geen meter geslapen, de anderen wel gelukkig.
Na het ontbijt gingen we naar de lobby om het verslag en de foto’s weer online te zetten en om nieuws te horen over de overstroming in Calgary. De Stampede willen ze door laten gaan dus misschien gaat dat nog lukken.
Alleen de weg van Banff naar Calgary is nog afgesloten dus misschien moeten we dat wel laten vallen maar dat zien we wel.
Piet en Emmy hadden ook een verslag gemaakt voor op het weblog, dat was een verrassing en heel leuk vonden wij.
We gingen weer verder rijden op de Alaska Highway die vandaag een stuk beter was dan het stuk gisteren, we hadden maar 275 km te rijden dus dat viel ook mee.
We reden langs het Kluane meer, nu met mooi weer, het meer kleurde schitterend turquase, het was een genot om er langs te rijden.
Op een gegeven moment werd ik gedropt op een brug, Emmy was blijven staan een paar kilometer terug en Cor reed ook zonder mij weer terug.
Bij Emmy aangekomen draaide hij weer om en ging ik ze filmen, heel ver weg met volle zoom op mijn videocamera, het gaf volgens mij een geweldig effect, Emmy ging zelfs naast Cor rijden, er is toch haast geen verkeer op deze weg, ik heb tussendoor ook nog wat foto’s gemaakt, ze zijn heel mooi geworden vind ik zelf.
Ik stapte weer in en we reden door tot het kleine plaatsje Haines Junction, alwaar we weer bij de Village Bakery koffie met gebak nuttigden, buiten op een terras dit keer.
Toen ik vorige week in Whitehorse was en koffie bestelde bij de Starbucks, raakte ik aan de praat met een vrouw die hier in de buurt sledehonden fokt en vroeg of wij het leuk vonden om eens langs te komen om te kijken. We hadden er toen geen tijd voor en ik sloeg het af, ze gaf me nog wel een folder.
Nu we Whitehorse weer naderden op de terugweg gooide ik het in de groep of de anderen het leuk vonden om er een kijkje te gaan nemen.
Iedereen was enthousiast dus een kilometertje of 20 voor Whitehorse draaide we de weg af een lang gravelpad op richting de rivier.
We vroegen ons af of we wel goed zaten, het kronkelde nogal en had zeer steile hellingen, Cor vroeg zich af of, als het zou gaan regenen, we wel weer omhoog konden komen, maar dat is voor later zorg.
Na een kwartier kwamen we bij de MukTuk sledehonden ranch uit, we keken onze ogen uit, 121 sledehonden op een groot veld, aan kettingen en met huisjes erbij.
We vroegen of we rond mochten kijken en ze zeiden, er is net een tour, we gaan met een koppel honden naar de rivier om te gaan zwemmen, we konden blijven eten en de campers mochten verderop in de wildernis aan de rivier staan.
Goh, wat leuk allemaal, we besloten het gelijk te doen en niet verder te gaan naar Whitehorse.
Ik had alleen een probleem, ik wilde eigenlijk voor morgen de trein reserveren voor de White Pass, naar Skagway in Zuidoost Alaska.
Geen probleem, zei degene die achter de balie stond, dat regel ik wel even voor jullie.
Nou geweldig allemaal dus, wij lopen met die honden, het zijn Alaska Husky’s, ontzettend vriendelijke honden, er gingen ook nog twee jonkies mee, die waren 7 maanden oud.
We werden begeleid door een indiaan uit Manitoba en een vrouw uit Duisland.
De rivier stond erg hoog en op een gegeven moment konden we niet verder, Cor ging wel verder, die had waterschoenen aan en stroopte zijn broek op. De honden gingen graag met hem mee en hij kon ze zo mooi filmen.
Daarna gingen we op een hoog terras eten met zicht op de honden, het was allemaal erg goed geregeld. Als je een gehuil liet horen, gingen alle honden meehuilen, een geweldig gehoor en gezicht!
De honden hebben het hier goed, in de winter lopen ze voor de slee, voor toeristen maar ook voor wedstrijden. In de zomer hebben ze vrij en worden drie keer per dag uitgelaten, of in een grote kennel gezet.
Na het eten gingen we eens kijken waar we de camper moesten zetten, we gingen een erg smal pad op, er was maar 1 plek, aan de rivier, waar wij opgingen staan, Emmy en Piet draaiden de camper, erg smal allemaal maar het lukte, en bleven op het pad staan, wat toch doodliep.
We gingen koffie zetten en Piet en Cor maakten een vuur. We genoten van deze plek aan een snel stromende rivier en hadden het erover dat niemand ons hier kon vinden, wat denk je, komt er nog een camper aan met Duitsers erin!
Dus onze camper weer achteruit, die van Piet ervoor zodat die Duitsers er langs konden en achter Piet en Emmy gingen staan. Piet en Cor de campers weer terug gezet, wel een gedoe zo maar het plekje maakte veel goed.
Zitten we weer lekker verder aan het vuur, komt er een pickup aan, wat nou weer?
Komt een vent uit, die loopt naar een klein hokje bij onze camper, wat een wc blijkt te zijn en begint een praatje met ons. Je gelooft het niet maar het was een Hagenees!
Die gast moest nog even bij die Duitsers zijn, die hadden een camper bij hem gehuurd.
Intussen had Cor snode plannen om te gaan varen want er lag een kano met peddels op onze plek.
Emmy wilde graag mee dus hun de kano te water gelaten, ze moesten eerst een steile kant af, en met veel bombarie en gillen van Emmy, want zo’n kano is nogal instabiel als je instapt, vaarden ze weg, met de stroming mee.
Cor bevelen uitdelend aan Emmy die haar best deed om de kano recht te houden op het snel stromende water.
Piet en ik lagen in een deuk en filmden en fotografeerden alles. Wij bleven bij het vuurtje en keken toe hoe Emmy en Cor het zwaar hadden toen ze, tegen de stroming in, weer terug moesten peddelen.
Intussen was de Hagenees klaar bij de Duitsers en wat denk je, gaat ie met een rol wc papier naar het hokje bij onze camper zitten scheiten! Lekker dan!
Daarvandaan roept hij tegen Emmy en Cor dat het niet zo handig is om zonder zwemvest te gaan kanoën want het water zou ijskoud zijn.
Wat een sfeertje niet? Het werkte enorm op mijn lachspieren deze situatie…
Zit je in de middle of nowhere, Cor en Emmy zich in het zweet werkend om in die kano tegen de stroming in weer terug te komen, en dan zit er een Nederlander in ons hokje te scheiten!
Afijn, Cor en Emmy hebben het gered, moesten de kano weer tegen de steile helling op trekken, Cor ging in de stoel zitten en heeft een kwartier niets kunnen zeggen.
Het was dus heel zwaar. We hebben nog een blok op het vuur gegooid, de Duitse dame kwam nog even praten en ik ging dit verslag typen.
Emmy en Piet zijn intussen naar de camper, Cor liet zich net even zien aan het raam van de camper waar ik zit te typen, schrok me kapot ervan, ik ga nu maar eens even bij Cor kijken of het vuur nog aan is en dan lekker slapen.

20130624-235448.jpg

Posted 24 juni 2013 by Ingrid

One response to “Dag 26 Burwash Landing – Muktuk bij Whitehorse

Subscribe to comments with RSS.

  1. Mijn God wat een avontuur. Wat leuk dat je met die husky’s naar de rivier mocht. Indiaan er bij, helemaal geweldig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s